Αυτισμός: Ασθένεια, Στίγμα ή Ιδιαιτερότητα…

Παιδιά-Έφηβοι
Μοιραστείτε το:

Ο «ΑΥΤΙΣΜΟΣ» αποτελεί μια αρκετά σοβαρή νευροψυχιατρική διαταραχή η οποία διαρκεί μια ολόκληρη ζωή.

Την ονομασία «ΑΥΤΙΣΜΟΣ» χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το 1911 ο Ψυχίατρος Eugen Blenler, περιγράφοντας την κοινωνική και επικοινωνιακή δυσκολία των πασχόντων με το κοινωνικό τους περιβάλλον.

 Το παιδί που πάσχει από αυτισμό εμποδίζεται να καταλαβαίνει σωστά αυτά που βλέπει, που ακούει και που αισθάνεται, με αποτέλεσμα να έχει προβλήματα στην επικοινωνία του, στην κοινωνική του επαφή και στις διαπροσωπικές του σχέσεις.

 Η συχνότητα εμφάνισης στην Ελλάδα είναι 1,7%  Στα αγόρια είναι 4,14 φορές μεγαλύτερη από τα κορίτσια  

 Τα χρόνια που πέρασαν οι μελέτες κατέληξαν σε μια τριάδα διαταραχών με τις οποίες αναγνωρίζουμε και πιστοποιούνε τον αυτισμό, τος οποίες περιέγραψε ο Lorna Wing στη Μεγάλη Βρετανία και αφορούν:

)την κοινωνική αλληλεπίδραση

2) την κοινωνική επικοινωνία

3)την στερεότυπη  συμπεριφορά

   Συνήθως οι δυσκολίες εμφανίζονται από την πρώτη παιδική ηλικία (έως τα 3 έτη). Τα λειτουργικά όμως προβλήματα μπορεί να εντοπιστούν αργότερα  

  Η διάγνωση του Αυτισμού πρέπει να πιστοποιείται από εξειδικευμένους επιστήμονες η καλύτερα από διεπιστημονική  ομάδα  διαφορετικών αλλά σχετικών ειδικοτήτων

  Δεν υπάρχουν ειδικά διαγνωστικά αιματολογικά test που να μας βοηθήσουν διαγνωστικά   Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι χρήσιμος ένας μοριακός έλεγχος.

 Σαν μοναδική και ουσιαστική θεραπεία αποτελούν η «έγκαιρη διάγνωση» και η «πρώιμη παρέμβαση», με ειδικά προγράμματα λογοθεραπείας, εργοθεραπείας και ψυχοκοινωνικής εκπαίδευσης. Επικουρικά μπορούν να βοηθήσουν το θεατρικό παιχνίδι, η μουσικοκινητική , η θεραπευτική ιππασία κλπ

  Ουσιαστικά χρήσιμη είναι η βοήθεια ενός ψυχολόγου ο ποιος να είναι ενημερωμένος στα θέματα των νεύρο αναπτυξιακών διαταραχών.

Γιώργος Μπεκιάρης

Ιατρός, αντιδήμαρχος Υγείας Περιστερίου

Μοιραστείτε το:
Tagged