Το Μάτι, οι 101 νεκροί, ένα ντοκιμαντέρ και ο Τζανακόπουλος (βίντεο)

Κυβέρνηση

Είμαστε άραγε σαν λαός άξιοι της μοίρας και των επιλογών μας; Την φονική πυρκαγιά στο Μάτι και τους 101 νεκρούς που άφησε όλοι πλέον την γνωρίζουν. Παρόλα αυτά, η ιστορία, όπως την είπε μόλις χθές ο Αλέξης Παπαχελάς, μέσα από τη ντοκιμαντερίστικη εικονοπλαστική έρευνά του, που προβλήθηκε από την ραδιοτηλεοπτική συχνότητα του ΣΚΑΙ, ήλθε σαν γροθιά στο στομάχι για να μας θυμίσει ότι όλοι αυτοί που ο λαός επέλεξε με την ψήφο του «να φυλάνε θερμοπύλες», δεν είναι παρά ανάλγητοι και πολύ κακής ποιότηατς ηθοποιοί, χειρότεροι και από τους σαλτιμπάγκους του μεσαίωνα.

To Vukentra, δεν θα κάνει κανένα δικό του σχόλιο. Παραθέτει, απλώς όλο  το Ντοκιμαντέρ Παπαχελά και ακόμη τρία επώνυμα άρθρα από το Protagon.gr, της Ρέας Βιτάλη, του Αλέκου Παπαναστασίου και του Κώστα Γιαννακίδη, που προσυπογράφει και με τα δύο χέρια  του διαχειριστή του. Διαβάστε τα, χαλιναγωγήστε τα συναισθήματα που θα σας γεννηθούν από το οπτικοακουστικό υλικό και κρίνετε σε βάθος, την τάξη των πραγμάτων στην οποία ζούμε σήμερα.

Η κριτική στην εκπομπή Παπαχελά, από το e-tetradio, που αναδημοσιεύει το αιρετικό zoornalistas.com. Στο τέλος παρατίθεται και η απίστευτη δήλωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου κυρίου Τζανακόπουλου, ότι για την τραγωδία στο Μάτι, φταίει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι οικοπεδοφάγοι. Είπαμε, όμως, παραμείνατε ήρεμοι και κρίνετε όχι πλέον τα γεγονότα, αυτά είναι δυστυχώς ανεπίστρεπτα, αλλά όλα τα άλλα που θα δείτε και ακούσετε. Τα σκίτσα που παρατίθονται ενδιάμεσα στα άρθρα, είναι άσχετα με το θέμα, αλλά κι αυτά παρουσιάζουν την δική τους οπτική για το σημερινό πολιτικό γίγνεσθαι…

Vukentra Media Group

  • To Ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελα

Η κριτική για την εκπομπή Παπαχελά

  • Ο Αλέξης Παπαχελάς έγραψε πάλι. Ενα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για τη φωτιά στο Μάτι… (e-tetradio, zoornalistas.com)

«Τα Ντοκουμέντα Μιλούν» λοιπόν και χθες το βράδυ στον ΣΚΑΪ ο Αλέξης Παπαχελάς παρουσίασε μία εξαιρετική έρευνα για «τα κρίσιμα λάθη και τα αναπάντητα ερωτήματα». Ενα πολύ καλό και αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ από όποια άποψη και αν το δεις.. Δημοσιογραφική, τηλεοπτική, πολιτική… 

Είναι από αυτές τις αξιόλογες εκπομπές που παρουσιάζει ο δημοσιογράφος. Μας έχει συνηθίσει στις εμπεριστατωμένες και άκρως ενδιαφέρουσες έρευνες. Δυστυχώς το κάνει όλο και πιο σπάνια πλέον. Και είναι κρίμα…

Είναι πολύ πιο αποδοτικό να στηλιτεύσεις πράγματα παρουσιάζοντας στοιχεία. Με τις κραυγές (των άλλων) πετυχαίνεις το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.

Τα άρθρα του Protagon.gr

  • Πρωθυπουργός κατάλληλος για Νομπέλ… (Ρέα Βιτάλη)

Ας ξαναδούμε όλοι τη σύσκεψη Τσίπρα στο κέντρο Επιχειρήσεων για τη φωτιά στο Μάτι εκείνης της νύχτας. Είναι θέμα εθνικής αξιοπρέπειας να τη βλέπουμε και να τη ξαναβλέπουμε όπως οι νεόνυμφοι το βίντεο του γάμου τους. Μελετήστε το αργό του βήμα. Το πώς ψάχνει τις κάμερες, πώς υποκρίνεται τον ανήσυχο ως ήσυχος.

Εκείνο το αγουροξυπνημένο «Ναι» με μαστίγωνε. Με διαπερνούσε σαν ψυχικό τραύμα που δεν επουλώνεται ποτέ. Ακούσατε! Σίγουρα ακούσατε και ‘σεις αυτά που άκουσα και ‘γω. Από τη μια ο αγωνιστικός «μηχανισμός». Μόνος, παντέρημος.

Ενοιωθες τον ιδρώτα στο μέτωπο τους, ένοιωθες κρύο κουβά να στάζει η πλάτη τους, μύριζες την αγωνία τους, έβλεπες -κι ας μην έβλεπες- σε διαστολή τα μάτια τους: «Γίνεται της πουτάνας», ήτανε alert κάθε κύτταρο του σώματός τους. Τους τρυπούσε η αίσθηση της πραγματικότητας, τους διαπερνούσε η ενσυναίσθηση.

Εν-συ-ναί-σθη-ση. Ηταν γαμώτο μου, ζωντανοί, ζω-ντα-νοί οργανισμοί! Από την άλλη; «Ναι» χαζό, χασμουρητό, βαρεμένο, συχτιρικό για το ότι «έκατσε στραβή στην βάρδια» και πού να τρέχεις νυχτιάτικα… ενός κρατικού μηχανισμού που τον έχεις ζήσει στο πετσί σου. Σε έχει ισοπεδώσει όλη τη ζωή σου.

Και ένα ολόκληρο σύστημα που μετατρέπει ανθρώπους σε ζόμπι. Αυτοί που σε ανεβοκατεβάζουν ορόφους, αυτοί που σου λένε πάντα: «Τέτοια ώρα ήρθατε;». Αυτοί που ηδονίζονται να μην έχεις το χαρτί που χρειάζεται και που γενικά, ποτέ δεν θα έχεις όλα τα χαρτιά που χρειάζονται. «Ναι» και ο απέναντι ας τελεί σε πλήρη-κορδέλες-αγωνία. «Τι κάνουμε τώρα;» τινάζει κάθε τρίχα της κεφαλής του ενώ το ζόμπι παραμένει σε ένα «Ναι».

Ας ξαναδούμε όλοι τη σύσκεψη Τσίπρα στο κέντρο Επιχειρήσεων για τη φωτιά στο Μάτι εκείνης της νύχτας. Είναι θέμα εθνικής αξιοπρέπειας να τη βλέπουμε και να τη ξαναβλέπουμε όπως οι νεόνυμφοι το βίντεο του γάμου τους. Μελετήστε το αργό βήμα του Πρωθυπουργού από το αυτοκίνητο ακόμα. Το πώς ισιώνει το πουκάμισο, πώς ψάχνει τις κάμερες, πώς υποκρίνεται τον ανήσυχο ως ήσυχος. Και μετά ένα τραπέζι απαθείς.

Ας μετρήσουμε ανευθυνοϋπεύθυνους. Καμαρώστε τους έναν προς έναν. Τσίπρας, Πολάκης, Δούρου, Τόσκας, Σκουρλέτης, Σπίρτζης, επιχειρησιακός αρχηγός Πυροσβεστικού Σώματος… Από τίτλους πάμε καλά!

Δείτε τους όλους στο χρόνο. Καμαρώστε κοντά τους μια χώρα. Που έχει εθιστεί να αποδέχεται Δούρου στη θέση της. Να ξυρίζεται χαριτωμένα και να μιλάει για fake news που την κατατρέχουν και να δίνει συνεντεύξεις ως ξανά υποψήφια. Ολοι ξανά υποψήφιοι.

Καμαρώστε Πολάκηδες ιατρούς επιστήμονες να δίνουν γραμμή ήθους και αισθητικής σε κυβερνητικό σχήμα-κόμμα και να το τερματίζουν σε Κυμπουρόπουλους. Καμαρώστε Σπίρτζηδες να χαριεντίζονται με Πρωθυπουργούς που φτύνουν σε πλήθος πυρόπληκτων: «Και να σου έδινα τα λεφτά θα τα είχες ξοδέψει».

Πρωθυπουργοί που μας υφάρπαξαν το βιος σε φόρους, για να δίνουν χαρτζιλίκι «πλεονάσματος». (Η γενναιοδωρία αυτού, που δεν έβαλε ποτέ το χέρι, σε δική του τσέπη). Καμαρώστε Πρωθυπουργό που σιωπά για Πετσίτηδες, που τους τρώει μια θολούρα ομιχλοσκοτάδι χωρίς εξηγήσεις.

Μελετήστε έναν Πρωθυπουργό που ψηλώνει υποψήφιος για Νομπέλ. Καμαρώστε μια παγκόσμια πολιτική σκηνή που τον θεωρεί κατάλληλο για Νομπέλ. Το Μάτι, να υποθέσω, το συνυπολογίζουν.

Καμάρωσε και τον εαυτό σου να σκέφτεται: «Γιατί όχι; Μήπως οι άλλοι ήταν καλύτεροι;» με τον ίδιο τρόπο που μια κακοποιημένη γυναίκα υποκύπτει ξανά και ξανά στον αφέντη, που με φοβερή ευστοχία επιλέγει να είναι «καλό παιδί».

Μελετήστε 101 νεκρούς που τους ξεχάσαμε μέχρι που τους ξαναθυμηθήκαμε (να είναι καλά ο Παπαχελάς) και θα τους ξαναξεχάσουμε γιατί έτσι πλέον ενεργούμε, λοβοτομημένοι, με απάθεια…

Κάτι σαν ξαφνικός λόξιγκας- ξαφνικής μνήμης και μετά… Πάμε γι’ άλλα!… Νομπέλ; Νομπέλ!… Σε ποιον να πρωτοδώσεις; Με πονάνε ακόμα και οι σκέψεις πια (για να δείτε το άρθρο στο Protagon.gr, κάντε κλικ εδώ).

  • Μάτι: Η ανατομία της Ελλάδας του Τσίπρα (του Αλέκου Παπαναστασίου)

Οι γραφειοκράτες που έλεγαν «να μην μπλέξουμε» ενώ άνθρωποι καίγονταν και οι υπουργοί-ηθοποιοί στη σύσκεψη στο Συντονιστικό είναι δύο όψεις της ίδιας Ελλάδας. Ο Τσίπρας εκπροσωπεί υπερηφάνως αυτή την ελληναράδικη προσέγγιση. Την ανέδειξε το ντοκουμέντο Παπαχελά αλλά ο Πρωθυπουργός ποντάρει πάνω της την πολιτική του επιβίωση.

«Laid back approach». Το λένε οι Αγγλοσάξονες και η φράση θα μπορούσε να μεταφραστεί ως «χαλαρή (ακόμη και ξαπλωτή) αντιμετώπιση» των πραγμάτων. Θα μπορούσε κάλλιστα να οπτικοποιηθεί με τον υπουργό Επικρατείας Αλέκο Φλαμπουράρη να γέρνει πίσω την καρέκλα και να κρατιέται για να μην πέσει στα υπουργικά έδρανα της Βουλής. Και να χαρακτηρίζει τη διακυβέρνηση Τσίπρα όλα αυτά τα χρόνια.

Διότι υπάρχει ένα αόρατο νήμα που συνδέει το «έλα μωρέ δεν έγινε και τίποτα» του κ. Φλαμπουράρη το 2015 με το «25 χρόνια τα ίδια» ή το «ωραία έχουν καεί όλα άρα δεν κινδυνεύετε» του συντονιστικού της Πυροσβεστικής την ώρα που η φωτιά σάρωνε τους ανθρώπους στο Μάτι.

Είναι η ίδια ελληναράδικη προσέγγιση στην οποία εξάλλου στηρίχθηκε για να κυβερνήσει ο κ. Τσίπρας. «Ελα μωρέ, δεν έγινε τίποτα που έκλεισαν οι τράπεζες». «Ελα μωρέ δεν είπε και τίποτα ο Πολάκης». «Ελα μωρέ, δεν κινδυνεύετε, τόσα χρόνια έχει φωτιές στην ανατολική Αττική».

Το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά για το Μάτι δεν είναι μόνο μια προσεκτική και τεκμηριωμένη αποκαθήλωση του κυβερνητικού αφηγήματος για τη συμφορά της 23ης Ιουλίου 2018. Είναι και μία ανατριχιαστική ανατομία αυτής της Ελλάδας, την οποία αποθέωσε και εκμεταλλεύτηκε ο κ. Τσίπρας.

Θα πείτε, αυτός φταίει; Ο κ. Τσίπρας τη δημιούργησε αυτή την Ελλάδα; Και ηλικιακά ακόμη θα ήταν αδύνατο. Τη βρήκε έτοιμη. Αλλά ο κ. Τσίπρας την αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο για αυτόν και την παρέα του. Συνδυάζοντας τα πιο παλιά, πιο ξεπερασμένα και πιο νοσηρά χαρακτηριστικά τού χθες (και επιλέγοντας πρόσωπα που τα εκπροσωπούν) και φιλοδοξώντας να τα μεταλαμπαδεύσει προς το μέλλον για να διασφαλίσει τη θέση του στο πολιτικό σκηνικό για δεκαετίες (αυτός τουλάχιστον είναι ο στόχος του).

«Στα ρεζιλίκια μας τοκίζοντας, κανείς ποτέ δεν χάνει», λέει το τραγούδι του Σαββόπουλου και ο κ. Τσίπρας αξιοποίησε με δεξιοτεχνία αυτό τον κανόνα. Υπήρχε μόνο μια ανάγκη. Η ανευθυνότητα και η αναισθησία που επιτρέπουν στον εαυτό τους όσοι αποφάσισαν μόνοι τους ότι φοράνε το φωτοστέφανο του ηθικού πλεονεκτήματος δεν μπορεί να σερβιριστεί ωμά στο πόπολο.

Χρειάζεται το μανδύα της σοβαροφάνειας και της επισημότητας, της δήθεν (εν)συναίσθησης των στιγμών και των ευθυνών. Δηλαδή το σόου στο Συντονιστικό. Την ώρα που ο ασύρματος στο ίδιο κτίριο είχε ήδη καταγράψει τουλάχιστον 13 νεκρούς… Αυτά τα δύο πάνε μαζί. Είναι οι δύο όψεις της ίδιας Ελλάδας. Και οι δύο όψεις του ίδιου Τσίπρα που σήμερα την εκφράζει.

Στον ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν ότι η τραγωδία στο Μάτι δεν είχε καμία επίπτωση στην απήχηση της κυβέρνησης. Ομως ενίοτε ο λογαριασμός έρχεται μαζεμένος.

Οπως όλοι καταλάβαμε το βράδυ της Πέμπτης στο ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ, μια κυβέρνηση και ένας Πρωθυπουργός που είχαν το στομάχι να στήσουν αυτή την παράσταση τη νύχτα που είχαν ήδη καεί δεκάδες συμπολίτες μας, προφανώς πέρασαν ένα κρίσιμο σημείο.

Εχουν ήδη προβιβαστεί στο επόμενο στάδιο κυνισμού. Και έτσι δεν απορεί κανείς για το γεγονός ότι δεν είχαν κανένα πρόβλημα, τις επόμενες μέρες, να ζωγραφίζουν φωτιές στο χάρτη για δήθεν εμπρηστές τους οποίους «κατέγραψε» η διαστημική υπηρεσία του Νίκου Παππά ή να μιλούν για την κλιματική αλλαγή, να στοχοποιούν τον καθηγητή Συνολάκη, να μιλούν για τυμβοθηρία (sic) και να βρίζουν τους συγγενείς των θυμάτων. Πριν ξοφλήσουν οι ίδιοι, είπαν να ξοφλήσουν και το ΔΝΤ (για να δείτε το άρθρο στο Protagon.gr, κάντε κλικ εδώ).

  • Η συνείδηση και το παχύ τους δέρμα (του Κώστα Γιαννακίδη)

Τα νέα ντοκουμέντα για την τραγωδία στο Μάτι προκαλούν οργή. Οχι μόνο για την ανεπάρκεια του μηχανισμού, αλλά για το θράσος των ανθρώπων που έπαιζαν θέατρο στο Συντονιστικό της Πυροσβεστικής. Και για την άρνησή τους να ζητήσουν μία απλή συγγνώμη…

Παρακολούθησα την εκπομπή του Αλέξη Παπαχελά για το Μάτι. Με τα ντοκουμέντα της φρίκης, τις φωνές της αγωνίας, τις κραυγές της απελπισίας. Και θύμωσα, πάλι. Όχι μόνο για την ανεπάρκεια ενός μηχανισμού που δεν έχει πολιτικό χρώμα και πρόσημο. Αλλά για τον κυνισμό και το θράσος των ανθρώπων που συμμετείχαν στη χυδαία θεατρική παράσταση, στο Συντονιστικό της Πυροσβεστικής.

Φυσικά και γνώριζαν για τους νεκρούς. Προκύπτει πλέον από πολλές πλευρές. Και όμως, έκαναν ότι δεν το ξέρουν, προσπαθώντας να περάσουν μέσα από την κάμερα μία άλλη εικόνα, λες και το πρωινό φως δεν θα αποκάλυπτε το μέγεθος της τραγωδίας.

Και είπα, εντάξει, οι πολιτικοί είναι καμιά φορά ικανοί για όλα, το πολύ να το είδαν ως μία ακόμα σκηνή στο έργο που παίζουν. Αυτοί οι αξιωματικοί εκεί μέσα δεν σεβάστηκαν τα γαλόνια και τον όρκο τους;

Και ήρθε, βλέπετε, αυτή η εκπομπή λίγες ώρες μετά την παραίτηση του κύπριου υπουργού Δικαιοσύνης ο οποίος παρέδωσε το χαρτοφυλάκιο, λόγω της υπόθεσης του serial killer. «Δεν πιστεύω ότι υπάρχει ευθύνη, αλλά οφείλω να παραιτηθώ για λόγους πολιτικής ευθιξίας» δήλωσε. Σωστά.

Διότι στις δημοκρατίες δυτικού τύπου, συνήθως αυτό συμβαίνει: κάποιος αναλαμβάνει την ευθύνη εκπροσωπώντας το κράτος που υστέρησε, ενίοτε καταγγέλλοντας την ανεπάρκεια του μηχανισμού για τον οποίο είχε την κεντρική ευθύνη. Περιέργως δε, δεν βγήκε κάποιος από την κυπριακή κυβέρνηση για να απαντήσει στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης λέγοντας ότι κάνουν σπέκουλα με νεκρούς.

Και εδώ οι ανεκδιήγητοι έπαιζαν θέατρο. Ναι, οι φέροντες το ηθικό πλεονέκτημα, οι καταγγέλλοντες τα fake news, οι «κάθε λέξη του συντάγματος», όχι μόνο δεν είχαν τη στοιχειώδη ευθιξία να παραιτηθούν, αλλά βλαστημούσαν και την τύχη τους για τη «στραβή στη βάρδια».

Θα μου πείτε ότι από τη στιγμή που παίζεις θέατρο ενώ εξελίσσεται μία εθνική καταστροφή, πλέον έχεις ξεπεράσει κάθε όριο, τίποτα δεν μπορεί να διαπεράσει τη συνείδησή και το παχύ σου δέρμα. Ούτε καν η ανάγκη να ζητήσεις μία απλή συγγνώμη. (για να δείτε το άρθρο στο Protagon.gr, κάντε κλικ εδώ).

  • Η απίστευτη δήλωση Τζανακόπουλου για τα ΜΜΕ και τη ΝΔ με αφορμή τις αποκαλύψεις για το Μάτι (liberal.gr)

Με μια απίστευτη δήλωση ο Δημήτρης Τζανακοπουλος επιχειρεί να καλύψει το θόρυβο από τις αποκαλύψεις για τους νεκρούς στο Μάτι και την αδυναμία του κρατικού μηχανισμού επιρρίπτοντας ευθύνες στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Συγκεκριμένα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος με αναφορές περί τυμβωρυχίας υποστήριξε ότι «έχουμε διαλυμένες υπηρεσίες που οδήγησαν στην καταστροφή της δημόσιας διοίκησης διότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης… «απέλυε» δημόσιους υπαλλήλους».

Μάλιστα προχώρησε ακόμα περισσότερο λέγοντας πως έχει αναληφθεί η πολιτική ευθύνη καθώς και ότι «τα όσα συνέβησαν στο Μάτι έχουν να κάνουν με τη διαχρονική απουσία ενός συνολικού χωροταξικού σχεδιασμού».

Τέλος, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα ΜΜΕ και να χαρακτηρίσει την δημοσιογραφική έρευνα του ΣΚΑΪ για τα όσα συνέβησαν στο Μάτι και τους 101 νεκρούς και τους αποκαλυπτικούς διαλόγους που ήρθαν στη δημοσιότητα ότι αποτελούν προσπάθεια για τη επαναφορά του θέματος για προεκλογικούς λόγους.

Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος επανέλαβε στην ΕΡΤ την πάγια κυβερνητική γραμμή πως δεν υπήρξε απόπειρα απόκρυψης του αριθμού των θυμάτων το απόγευμα μετά το ξέσπασμα της πυρκαγιάς, κι ότι η επιχείρηση στο Μάτι ήταν «πρωτοφανούς δυσκολίας». «Οι νεκροί δεν κρύβονται», πρόσθεσε.

Τα ευρήματα του ΣΚΑΪ, που βασίζονται στις επικοινωνίες μεταξύ πυροσβεστών, καταδεικνύουν πως υπήρχαν υπηρεσιακές αναφορές για τουλάχιστον 13 νεκρούς πριν αρχίσει η ενημέρωση του πρωθυπουργού στο συντονιστικό κέντρο στο Χαλάνδρι. Σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται ευθέως λόγος για απανθρακωμένα πτώματα.

 

Tagged