Λεπτή, αγεφύρωτη γραμμή: Μαθήματα… μειοδοσίας απ’ τους «επαγγελματίες του ανθρωπισμού»

Πολιτικοί

Είναι μια λεπτή, αγεφύρωτη γραμμή αυτή που χωρίζει τον αγνό, άδολο πατριωτισμό απ’ τον επεκτατικό εθνικισμό του ρατσισμού και του φασισμού, του ναζισμού και της μισαλλοδοξίας. Αυτή που χωρίζει το καλό από το κακό, τη φιλοπατρία απ’ τον εθνομηδενισμό και την προδοσία…

Κι εμείς οι Έλληνες, δυστυχώς, την μπερδεύουμε όλο και πιο συχνά αυτήν τη γραμμή πλειοδοτώντας άλλοτε σε »πατριωτισμό» (με την έννοια της πατριδοκαπηλίας) κι άλλοτε σε »εθνομηδενισμό» (με την έννοια της μη αναγνώρισης συνόρων, που αποβαίνει τελικά σε βάρος της εθνικής μας ανεξαρτησίας).

Στις μέρες που διανύουμε, ειδικά, θα περίμενε κάποιος να έχει εκδηλωθεί ομόθυμη στάση πολιτών και πολιτικών για χάρη της συσπείρωσης απέναντι στον υβριδικό εχθρό εξ Ανατολών μας. Στον εχθρό που χρησιμοποιεί σαν όπλο του τις ορδές των λαθρομεταναστών και προσφύγων, για να παραβιάσει τα σύνορά μας στον Έβρο.

Όμως, φευ!.., αντί της ομοθυμίας παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό μια συντονισμένη »επιχείρηση» παραπληροφόρησης και παραποίησης των δεδομένων εκ μέρους των »επαγγελματιών του ανθρωπισμού», που συμμερίζονται την αγωνία των πολιορκητών του φράχτη του Έβρου, αλλά όχι την αγωνία των πολιορκημένων Ελλήνων οι οποίοι υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια τους έτοιμους να εφορμήσουν στην ενδοχώρα λαθρομετανάστες.

Η μεθοριακή κρίση βιώνεται καθημερινά πάνω στη Θράκη απ’ τους άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων, που βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία. Και είναι τόσο κρίσιμες οι στιγμές αντίστασης αυτών απέναντι στην προσπάθεια χιλιάδων ανθρώπων να παραβιάσουν τα σύνορά μας (με τη βοήθεια των 1000 κομάντος της τουρκικής Στρατοφυλακής και τη συνέργεια ενός τεθωρακισμένου για την πτώση του φράχτη), που δεν παίρνονται στα σοβαρά οι ριπές κακεντρέχειας και πολιτικής υποκρισίας εκ μέρους της Αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ωστόσο δεν παύουν να προβληματίζουν, να κρίνονται και να επικρίνονται από τον λαό που δεν κρύβει την αγανάκτησή του. Είναι σαν να έχουν πάθει παράκρουση ακροδεξιοί και ακροαριστεροί ταυτόχρονα, καθώς ακροβατούν στο ίδιο τεντωμένο σχοινί του άμετρου λαϊκισμού εκπροσωπώντας όμως αντίρροπες δυνάμεις.

Οι πρώτοι σπεύδουν να επιβεβαιώσουν τις στερεοτυπικές αντιλήψεις τους κολλώντας την ετικέτα του »εθνομηδενιστή» σ’ όποιον τολμά να συστήσει την αποφυγή ακροτήτων, την αυτοσυγκράτηση και την ψυχραιμία απέναντι στους εκπροσώπους των ΜΚΟ και τους πρόσφυγες/λαθρομετανάστες, ο έλεγχος των οποίων είναι υπόθεση των εντεταλμένων οργάνων της πολιτείας και όχι μεμονωμένων ατόμων ή συλλογικών πρωτοβουλιών.

Οι δεύτεροι – ως εραστές του εθνομηδενισμού – στοιχειώνουν το παρόν της Ελλάδας μας υπαινισσόμενοι ένα δυστοπικό μέλλον γι’ αυτήν Οργουελικής έμπνευσης, με τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη»να κάνει delivery στους συντηρητικούς φίλους του στην Ευρώπη» σε μια »απόπειρα εκφασισμού της ελληνικής κοινωνίας και πρόσκλησης συμμετοχής των πολιτών σε παραστρατιωτικές ομάδες»!!!..

Ω, Θεέ μου!.., θα αναφωνούσε κάποιος όλο αγανάκτηση.

Από πότε, αλήθεια, αποκαλούνται φασίστες οι εθνοφρουροί υπερασπιστές των συνόρων μας, που αγωνίζονται με νύχια και με δόντια για να υπερασπιστούν το απαραβίαστο των συνόρων μας;

Από πότε οι Έλληνες (Εβρίτες, εν προκειμένω) δεν έχουν το ιερό δικαίωμα να κάνουν ό,τι και οι πρόγονοί τους, να »μάχονται» δηλαδή υπέρ των βωμών και των εστιών τους, για να λοιδορούνται χωρίς αιδώ απ’ τους Βαρεμένους και Ρούσσους του ΣΥΡΙΖΑ;

Πόσο… »φιλελληνικό» είναι ένα ελληνικό κόμμα, που ήταν στην εξουσία μόλις πριν από οχτώ μήνες, όταν αντιδρά με σιωπή στις αθλιότητες στελεχών του, οι οποίοι χαρακτήρισαν ξεδιάντροπα »Ναζήδες» (δηλ. Ναζιστές) τους υπερασπιστές των ελληνικών συνόρων στον Έβρο;

Στελεχών που αναπαράγουν αυτούσια την τουρκική προπαγάνδα και μερίδας των »αλληλέγγυων» και τη βρίσκουν σαν πρόσχημα για να ξιφουλκήσουν κατά των ανδρών και των γυναικών των Σωμάτων Ασφαλείας αποκαλώντας τους »ακροδεξιούς τραμπούκους»… Ποιους; Αυτούς που πασχίζουν να θωρακίσουν τα ηπειρωτικά και θαλάσσια σύνορά μας…

Αιδώς, Αργείοι του ΣΥΡΙΖΑ, που προσφέρετε τους ήρωες ακρίτες μας ως σφάγιον θυσίας στον βωμό του εθνομηδενισμού σας. Αιδώς, Αργείοι του ΣΥΡΙΖΑ, που αποκαλείτε φασίστες τους πατριώτες, αγνοώντας επιδεικτικά πως οι »κατατρεγμένοι» πίσω απ’ τον φράχτη πετούσαν στο ελληνικό φυλάκιο πέτρες και »στόλιζαν» τους Έλληνες και την Ελλάδα με άκρως υβριστικούς χαρακτηρισμούς.

Αγνοώντας πως οι »κατατρεγμένοι» πήγαν να ρίξουν τον φράχτη στον Έβρο με γάντζο και σχοινιά που τραβούσαν 20 άτομα». Κι όταν δεν το κατόρθωσαν, αποπειράθηκαν να τον ρίξουν με τουρκικό τεθωρακισμένο όχημα »συνοριακής επιτήρησης»…

Αλλά πού να συγκινηθείτε εσείς, που τους »βλέπετε» σαν μελλοντικούς ψηφοφόρους και… φύτρα γονιμοποίησης του συρρικνούμενου πληθυσμού της πατρίδας μας…

Πού να συγκινηθείτε εσείς οι θιασώτες του αναρχικού διεθνισμού και του εθνομηδενισμού, που καταντήσατε από »ιδεολόγοι και οραματιστές ενός καλύτερου κόσμου» ιδανικοί υπηρέτες του διεθνούς συστήματος το οποίο θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα σεhotspotτης Ευρώπης.

Φευ!.. Δεν είναι ιερή αγανάκτηση θεατρικού ρεπερτορίου η δριμύτατη επίθεσή μου στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι έκφραση της οργής του μέσου Έλληνα για την πρωτοφανή επίθεση που εξαπέλυσε ο αρχηγός του μιλώντας στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα.

Είναι ένα ξάφνιασμα οδύνης για την κατάντια του Αλέξη Τσίπρα, που – για να επιβεβαιώσει τον τίτλο του εθνομηδενιστή πρωθυπουργού – εκτοξεύει δηλητηριώδη βέλη κατά των ακριτών των συνόρων μας χαρακτηρίζοντας »παραστρατιωτικούς» τους βραβευμένους από τον κυβερνητικό του εταίρο (Πάνο Καμμένο) εθνοφρουρούς μας.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, απέρριψε – σε ρόλο υπερασπιστή των ισχυρισμών Ερντογάν – τα περί »εισβολής» και »ασύμμετρης απειλής», που είχε πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενώπιον της ηγεσίας των ευρωπαϊκών θεσμών.

Μ’ αυτά του τα ατοπήματα όμως, ανεπίτρεπτα για πρώην πρωθυπουργό, επόμενο ήταν να διαχυθεί και να αυγατίσει το δηλητήριο της εθνομηδενιστικής θεωρίας και σε άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που – σε ρόλο επαγγελματιών του ανθρωπισμού – αφήνουν υπονοούμενα για »απάνθρωπη στάση του Λιμενικού απέναντι στους πρόσφυγες και τις ευάλωτες ομάδες».

Ουσιαστικά υιοθετούν, δηλαδή, την φρασεολογία του Ερντογάν και τους ισχυρισμούς του περί άσκησης »ασύμμετρης βίας» από »ένοπλους πολίτες» (μες στους οποίους συνυπολογίζει και τις επίσημες ελληνικές Αρχές: τον Στρατό, το Λιμενικό και την Αστυνομία) και κουνούν το δάχτυλο στην Εθνοφυλακή των συνόρων που ιδρύθηκε το 1982 από τον Ανδρέα Παπανδρέου, του οποίου τη θέση φιλοδοξεί να πάρει ο Πρόεδρός τους Αλέξης Τσίπρας στο… διάδοχο σχήμα ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ, που θα κινείται στον χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας…

Με δεδομένα αυτά, γεννώνται δυο αμείλικτα ερωτήματα για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ:

  • Αφού, κύριοι της Αξιωματικής αντιπολίτευσης εξανίστασθε με τον ρόλο των »πατριδοκάπηλων» και »απάνθρωπων ακροδεξιών παρακρατικών» που καταλύουν τους δημοκρατικούς θεσμούς» σήμερα, γιατί αποδεχόσασταν χθες την χείρα βοηθείας της ΧΑ (που ήταν ταυτισμένη με τον ρόλο αυτόν) στη Βουλή;
  • Γιατί εσείς, που κοπτόσασταν χθες για τα πατριωτικά σας κίνητρα όταν υπογράφατε τη »συμφωνία» στις Πρέσπες, έρχεστε σήμερα να παραδώσετε μαθήματα… μειοδοσίας στους ακρίτες, την κοινωνία και την κυβέρνηση »βαφτίζοντας» φασισμό την αποτροπή εισβολής και διαχωρίζοντας κατά τρόπο ανέντιμο τον ανθρωπισμό απ’ τον πατριωτισμό, στον βαθμό που εξυπηρετεί την μικροπολιτική σας;

Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)

Πηγή: antinews.gr

Tagged