Το γονιδιακό «σύνδρομο της Νάξου» και η κατάρρευση του Κρίστιαν Έρικσεν – Του τοποθετήθηκε βηματοδότης

Αθλητισμός

Ο Κρίστιαν Έρικσεν κατέρρευσε λόγω «συνδρόμου της Νάξου» – Το γονίδιο που «κρύβεται» στη Μεσόγειο

  • Βάζει βηματοδότη μετά την ανακοπή στο γήπεδο

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Δανίας με νεότερη ενημέρωσή της γνωστοποίησε πως θα τοποθετηθεί βηματοδότης στον Κρίστιαν Έρικσεν μετά την ανακοπή που υπέστη στο ματς του περασμένου Σαββάτου απέναντι στην Φινλανδία και τις εξετάσεις στις υποβάλλεται όλες αυτές τις μέρες.

 «Ο γιατρός της εθνικής ομάδας, Μόρτεν Μπόεσεν, έπειτα από επαφές με καρδιολόγους στο Rigshospitalet και τον Έρικσεν, κατέληξαν στο συμπέρασμα:

Έπειτα από τις εξετάσεις τις οποίες έκανε ο Κρίστιαν, αποφασίστηκε να του τοποθετηθεί βηματοδότης που κρίνεται απαραίτητος λόγω και της αρρυθμίας που παρουσιάζει. Ο Κρίστιαν αποδέχθηκε αυτή την λύση και όλοι οι γιατροί συμφωνούν σε αυτό. Θα θέλαμε να συνεχίσετε να σέβεστε τις ιδιωτικές στιγμές του Έρικσεν και της οικογένειάς του».

——————

Η κατάρρευση του ποδοσφαιριστή Κρίστιαν Έρικσεν κατά τη διάρκεια του ματς Δανία – Φινλανδία στο Euro 2020, «πάγωσε» τους φιλάθλους σε όλο τον πλανήτη. Ποια η σχέση του παραλίγο θανάτου του ποδοσφαιριστή με το σύνδρομο της Νάξου;

Η κατάρρευση του ποδοσφαιριστή Κρίστιαν Έρικσεν κατά τη διάρκεια του ματς Δανία – Φινλανδία στο Euro 2020, «πάγωσε» τους φιλάθλους σε όλο τον πλανήτη. Ποια η σχέση του παραλίγο θανάτου του ποδοσφαιριστή με το σύνδρομο της Νάξου;

Το καρδιακό επεισόδιο του Κρίστιαν Έρικσεν άνοιξε τις συζητήσεις σχετικά με τη σημασία του ιατρικού ελέγχου, ιδιαιτέρως σε περιπτώσεις όπου υπάρχει οικογενειακό ιστορικό αλλά και τη σπουδαιότητα της παρουσίας ιατρικού προσωπικού σε αθλητικές εγκαταστάσεις, που μπορεί να σώσει ζωές.

Τι συμβαίνει όμως και ένας νέος 29 ετών, επαγγελματίας αθλητής, «προδίδεται» από την καρδιά του; Κατά πάσα πιθανότητα ευθύνεται το οικογενειακό ιστορικό και σύνδρομα, όπως το «σύνδρομο της Νάξου».

«Υπάρχουν σύνδρομα για την καρδιά του αθλητή και γενικά των νέων κάτω από 30 ετών. Ένα από αυτά είναι το σύνδρομο της Νάξου ή ακόμα το σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου, σε πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό η θεραπεία είναι η τοποθέτηση μόνιμου βηματοδότη. Σε περιπτώσεις κοιλιακής ταχυκαρδίας πρέπει να αναζητηθεί το αίτιο , που μπορεί να είναι στεφανιαία νόσος άρα η θεραπεία θα είναι η αγγειοπλαστική των στεφανιαίων ή το bypass. Σε περίπτωση στένωσης της αορτικής βαλβίδας ή μυξώματος του αριστερού κόλπου η θεραπεία είναι χειρουργική. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να διερευνηθούν διεξοδικά όλες οι αιτίες», λέει στο ethnos.gr, ο ειδικός αθλητίατρος και ορθοπεδικός Γιώργος Τσικούρης.

Σύνδρομο της Νάξου

Η νόσος Νάξος (Naxos disease) είναι κληρονομική μυοκαρδιοπάθεια που ενδημεί στην περιοχή της Μεσογείου και αποτελεί σημαντική αιτία αιφνίδιου θανάτου νέων ανθρώπων (συχνά, αθλητών). Η νόσος Νάξος αποτελεί μορφή αρρυθμιογόνου μυοκαρδιοπάθειας/δυσπλασίας της δεξιάς κοιλίας της καρδιάς. (Arrhythmogenic Right Ventricular Cardiomyopathy/Dysplasia – ARVC/D). Η τελευταία αποτελεί πρωτοπαθή νόσο του μυοκαρδίου που χαρακτηρίζεται από δομικές διαταραχές της δεξιάς κοιλίας και εκδηλώνεται με κοιλιακές αρρυθμίες, καρδιακή ανεπάρκεια και αιφνίδιο θάνατο.

Στην περίπτωση της νόσου Νάξος, η ARVC/D εμφανίζεται σε συνδυασμό με χαρακτηριστικό δερματικό φαινότυπο: υπερκερατώσεις στις παλάμες και τα πέλματα και «αφρικάνικου» τύπου κατσαρά μαλλιά. Παθολογοανατομικά, η νόσος Νάξος (όπως και η ARVC/D) χαρακτηρίζεται από προοδευτική αντικατάσταση του μυοκαρδίου της δεξιάς κοιλίας από ινώδη ή ινολιπώδη ιστό. Εκδηλώνεται με συμπτώματα που ποικίλουν, από αίσθημα παλμών μέχρι συγκοπή ή αιφνίδιο θάνατο, ο οποίος μπορεί να αποτελεί την πρώτη εκδήλωση της νόσου. Σε προχωρημένα στάδια μπορεί να οδηγήσει σε δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια, ενώ όσο προχωρά το νόσημα (τόσο στην περίπτωση της νόσου Νάξος, όσο και γενικά στην ARVC/D), οι ίδιες ανωμαλίες που παρατηρούνται στην αρχή στη δεξιά κοιλία, αρχίζουν να παρατηρούνται και στην αριστερή κοιλία.

Κληρονομικότητα – Νάξος, Μήλος, Εύβοια

Η νόσος Νάξος κληρονομείται με υπολειπόμενο τρόπο (δύο φυσιολογικοί γονείς – φορείς του γονιδίου, μπορεί να αποκτήσουν, με πιθανότητα 25% για κάθε γέννηση, πάσχον παιδί) και παρουσιάζει οριζόντια εμφάνιση στα γενεαλογικά δέντρα (οι πάσχοντες είναι συνήθως αδέρφια ή ξαδέρφια). Κρούσματα της νόσου εκτός από την Ελλάδα (Νάξο, Μήλο, Εύβοια) αναφέρονται και στην Ιταλία, την Τουρκία, το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία. Έτσι, η νόσος φαίνεται να σχετίζεται με την ιστορία της Μεσογείου και με τις μετακινήσεις πληθυσμών που έλαβαν χώρα στην περιοχή.

Η νόσος εντοπίστηκε και περιγράφηκε για πρώτη φορά στη διεθνή ιατρική κοινότητα τη δεκαετία του ’80, από τον ιατρό καρδιολόγο – ερευνητή Νίκο Πρωτονοτάριο και τη σύζυγό του, ιατρό Ανταλένα Tσατσοπούλου. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Πρωτονοτάριος και οι συνεργάτες του θα εντοπίσουν τόσο τη θέση, όσο και τη μετάλλαξη του παθολογικού γονιδίου (γονίδιο Νάξος) στο οποίο οφείλεται η νόσος.

————-

Γιατί κατέρρευσε ο Κρίστιαν Έρικσεν στο γήπεδο; Αυτά είναι τα ύποπτα σημάδια για ανακοπή

Ο πλανήτης «πάγωσε» όταν κατέρρευσε ο Κρίστιαν Έρικσεν στο γήπεδο, κατά τη διάρκεια του ματς Δανία – Φινλανδία. Γιατί ένας αθλητής τόσο μεγάλου βεληνεκούς που αγωνίζεται επαγγελματικά έπαθε καρδιακή ανακοπή;

Με αφορμή το περιστατικό της αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής που υπέστη ποδοσφαιριστής σε πρόσφατο αγώνα του EURO 2021, η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία δράττεται της ευκαιρίας να ενημερώσει τους πολίτες για τον αιφνίδιο καρδιακό θάνατο, που δεν είναι σπάνιος τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος είναι η αιφνίδια και απρόβλεπτη διακοπή της καρδιακής ή/και ταυτόχρονα της αναπνευστικής λειτουργίας. Αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, στα 4 λεπτά επέρχεται μόνιμη εγκεφαλική βλάβη. Κάθε μέρα στην Αττική έχουμε κατά προσέγγιση 7-18 ανακοπές, περίπου το 20% των ανακοπών συμβαίνει σε δημόσιους χώρους, ενώ από αυτές το 50-85% οφείλονται σε απινιδώσιμους ρυθμούς (δηλ. αντιμετωπίζονται με ηλεκτρικό shock).

Συνήθως, μαθαίνουμε ότι κάποιος ή κάποια αισθάνθηκε αδιαθεσία, πόνο στο στήθος, φτερούγισμα ή φτερουγίσματα, ταχυπαλμία ή κενά στη λειτουργία της καρδιάς του, πολύ μεγάλη εξάντληση, έντονο ιδρώτα, δύσπνοια, ζάλη, και ότι κατέληξε ενώ μεταφερόταν στο Νοσοκομείο με ιδιωτικό μέσο ή ασθενοφόρο.

Ποια είναι τα αίτια του Αιφνίδιου Καρδιακού Θανάτου

Ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος οφείλεται είτε σε οξεία μηχανική δυσλειτουργία της καρδιάς, όπως στην περίπτωση ενός εκτεταμένου οξέος εμφράγματος μυοκαρδίου είτε σε σοβαρή αρρυθμία, η οποία επηρεάζει άμεσα την αιμοδυναμική κατάσταση του ασθενούς. Οι αρρυθμίες που οδηγούν σε αιφνίδιο καρδιακό θάνατο δεν είναι οι απλές αρρυθμίες που συνήθως όλοι μας αισθανόμαστε. Πρόκειται για σοβαρές αρρυθμίες που οδηγούν σε άμεση αιμοδυναμική κατάρριψη, διότι δεν είναι δυνατή η αποτελεσματική συστολή της καρδιάς για την τροφοδοσία των οργάνων του σώματος με αίμα. Οι αρρυθμίες αυτές είναι η κοιλιακή ταχυκαρδία και η κοιλιακή μαρμαρυγή. Η μόνη δυνατότητα επαναφοράς είναι η άμεση ιατρική παρέμβαση και η χορήγηση ηλεκτρικού ρεύματος – απινίδωση, με ειδικό μηχάνημα που ονομάζεται εξωτερικός απινιδωτής, για την ανάταξη του ρυθμού σε κανονικό φλεβοκομβικό ρυθμό.

Οι εξωτερικοί αυτόματοι απινιδωτές είναι μικρές ελαφριές και σχετικά φθηνές συσκευές, που ανιχνεύουν αυτόματα τον καρδιακό ρυθμό και δίνουν shock, κατασκευασμένοι για χρήση από μη ιατρούς. Η πρώιμη απινίδωση (εντός 3-5 λεπτών) σημαίνει επιβίωση 50-70%, ενώ κάθε λεπτό καθυστέρησης μειώνει την επιβίωση κατά 10%. Η μείωση του χρόνου παρέμβασης είναι αναγκαία, δεδομένου ότι, με την έγκαιρη απινίδωση, αυξάνεται θεαματικά η επιβίωση του θύματος χωρίς νευρολογικές βλάβες. Οι συσκευές αυτές βρίσκονται εκτός από τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας και σε διάφορους πολυσύχναστους χώρους, όπως στα αεροδρόμια, στα αεροπλάνα στα εμπορικά κέντρα, και απαιτείται ειδική (απλή) εκπαίδευση για τη χρήση του.

Η πρόληψη του αιφνιδίου αρρυθμικού καρδιακού θανάτου είναι κομβικής σημασίας. Βασική αρχή της πρόληψης είναι η πρώιμη διάγνωση της υποκείμενης καρδιοπάθειας που προκαλεί τον αιφνίδιο θάνατο και η αντιμετώπισή της.

Τα νοσήματα που έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών αρρυθμιών είναι:

  • Στεφανιαία νόσος – με προηγηθέν έμφραγμα μυοκαρδίου
  • Διατατική μυοκαρδιοπάθεια
  • Υπερτροφική Μυοκαρδιοπάθεια
  • Βαλβιδοπάθειες
  • Διάφορα αρρυθμιολογικά Νοσήματα με γενετικό υπόστρωμα

Με βάση το γεγονός ότι ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος είναι συχνός και στους αθλητικούς χώρους η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία εδώ και πολλά χρόνια αναδεικνύει με κάθε ευκαιρία την απόλυτη αναγκαιότητα του προα-αθλητικού ελέγχου που είναι σημαντικός και επιβεβλημένος, γιατί μπορεί να αποφευχθεί ένας αιφνίδιος θάνατος. Ταυτόχρονα έχει ιδιαίτερη προληπτική αξία, καθώς ενδέχεται να διαγνωστούν κάποια παθολογικά ευρήματα που απαιτούν ή τη διακοπή της έντονης αθλητικής δραστηριότητας ή τον αποκλεισμό κάποιων μορφών άσκησης.

Σε ηλικίες κάτω των 30 ετών, το 60% των αιφνίδιων θανάτων οφείλεται συνολικά σε κληρονομικά καρδιαγγειακά νοσήματα και για αυτό το λόγο κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό, όταν τυχόν γίνεται διάγνωση καρδιαγγειακής νόσου, να ελέγχονται και τα άλλα μέλη της οικογένειάς του ασθενούς. Επομένως, ο προληπτικός καρδιολογικός έλεγχος για εκείνους που αθλούνται ή σκοπεύουν να αθληθούν είναι επιβεβλημένος με λήψη ενός καλού οικογενειακού-ατομικού ιστορικού του αθλητή, κλινική εξέταση και ηλεκτροκαρδιογράφημα καταρχήν.

Καλό επίσης είναι να επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα από ιατρούς με εξειδικευμένες γνώσεις.

Επίσης -σε ό,τι αφορά τα παιδιά και τα αθλητικά προγράμματα στα οποία συμμετέχουν, οι γονείς δεν πρέπει να αμελούν τον προληπτικό καρδιολογικό έλεγχο για τα παιδιά τους.

Επιβεβλημένο είναι στους χώρους άθλησης πάντα να υπάρχει εξωτερικός απινιδωτής καθώς και εκπαιδευμένο στην ΚΑΡΠΑ προσωπικό (γιατρός ή και διασώστες), ενώ εξαιρετικής σημασίας καθίσταται η πιστοποιημένη και σωστή εκπαίδευση των πολιτών στην Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση, κάτι που την κρίσιμη ώρα μπορεί να σώσει μια ζωή.

Είναι βασικό η απινίδωση να χορηγείται άμεσα μετά την καρδιακή ανακοπή. Εάν η καρδιά δεν λειτουργήσει σε φυσιολογικό ρυθμό εντός 5 λεπτών, αυτό θα είναι μοιραίο. Εάν απινιδωθεί εντός του πρώτου λεπτού από την καρδιακή ανακοπή οι πιθανότητες επιβίωσης του ασθενούς είναι περίπου 90%. Κάθε λεπτό που περνάει είναι κρίσιμο για την επιβίωση του ασθενή. Εάν η απιδίνωση καθυστερήσει πάνω από 10 λεπτά, οι πιθανότητες επιβίωσης περιορίζονται αισθητά και καθίστανται σχεδόν μηδενικές.

Πηγή: instanews.gr

Μοιραστείτε το:
Tagged