“Αιδώς Αργείοι…” – Ο Καθένας και τα δικά του…

Άρθρα

Κάποτε σε μία χώρα της Μέσης Ανατολής ένας φτωχός και πολύτεκνος αγρότης πήγε στο «Χότζα» του να του λύσει το πρόβλημα που τον απασχολούσε.

  • Σοφέ μου Χότζα του είπε, έχω μία πολύ μεγάλη οικογένεια και σ’ αυτή εκτός από τα έξη παιδιά μου περιλαμβάνονται ο πατέρας με τη μητέρα μου, η πεθερά και ο πεθερός μου, μία θεία της γυναίκας μου και ο γιός της που είναι λιγάκι λωλός. Εσύ που είσαι δίκαιος μπορείς σε παρακαλώ να μου βρεις ένα μεγάλο σπίτι, ας είναι και μεγάλη καλύβα που να μας χωράει όλους, γιατί τώρα πνιγόμαστε σ’ αυτό που έχουμε, ένα δωμάτιο έχει όλο κι όλο;

Έχεις ζώα,; τον ρώτησε ο Χότζας

  • Ναι αφέντη, μία κατσίκα, δύο γουρούνια, ένα γάιδαρο και 10 κότες, απάντησε ο αγρότης.

Βάλε μέσα στο σπίτι σου τα δύο γουρούνια και έλα να με βρεις πάλι μετά από 15 ημέρες.

  • Μετά απο 15 ημέρες ο αγρότης βρέθηκε πάλι μπροστά στο Χότζα εκφράζοντας τα παράπονα του για το μικρό σπίτι του και τον συνωστισμό που υπήρχε σ’ αυτό.

Βάλε και τα υπόλοιπα ζώα σου μαζί σας στο σπίτι και έλα να με συναντήσεις μετά ένα μήνα, τον διέταξε ο Χότζας.

  • Όταν ο αγρότης ξαναγύρισε απελπισμένος και έτοιμος να αυτοκτονήσει, ο Χότζας του ζήτησε να βγάλει από το σπίτι του το γαϊδούρι και τις κότες και να ξαναγυρίσει σ’ αυτόν σε 10 ημέρες.

Στην επόμενη επίσκεψη του αγανακτισμένου αγρότη ο Χότζας του ζήτησε να βγάλει και τα υπόλοιπα ζώα από το σπίτι και να ζήσει μία εβδομάδα με όλη την οικογένεια του μέσα σ’αυτό. Εάν δεν είσαι πάλι ευχαριστημένος, θα σου βρω άλλο μεγαλύτερο σπίτι, του είπε.

  • Όταν ο πολύτεκνος χωρικός επέστρεψε για τελευταία φορά, ο Χότζας τον ρώτησε πως αισθάνεται στο σπίτι του.

Επιτέλους ανάσανα, τώρα είμαστε πολύ καλά απάντησε αυτός με το πρόσωπο να λάμπει από ανακούφιση.

Όποιος κατάλαβε…το «παίγνιο»..

Ν. Παρίκος

Μοιραστείτε το:
Tagged