Πολιτικά, αυτοδιοικητικά και άλλα δυτικά στο Ποτάμι

Δήμοι ΠΕΡ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ

Ο ερχομός του 2019 σηματοδότησε και την άτυπη αλλά ουσιαστική έναρξη της προεκλογικής περιόδου για τις επερχόμενες εκλογές, ιδιαίτερα για τις αυτοδιοικητικές που έχουν πλέον καθορισμένη και με το νόμο ημερομηνία διεξαγωγής. Από κοντά, βέβαια και  οι εθνικές εκλογές, για τις οποίες κανείς, πολιτικός, αναλυτής ή απλός πολίτης δεν μπορεί μετά βεβαιότητας να πει  πότε θα διεξαχθούν, εκτός αν έχει την μαγική ικανότητα να επηρεάσει τον Αλέξη Τσίπρα.

Πρώτοι λοιπόν ενδιαφερόμενοι, αν μπορεί να λεχθεί αυτό, οι αυτοδιοικητικοί, ή αλλιώς παλιοί και νέοι, εκλεγμένοι  ή υποψήφιοι δημοτικοί άρχοντες που στην αργκό της πολιτικής ονομάζονται παράγοντες της τοπικής πολιτικής σκηνής, κάθε δήμου.

Φαινομενικά, βέβαια, οι τελευταίοι θεωρούνται αυτόνομο πολιτικό κίνημα σε σχέση με την κεντρική πολιτική σκηνή, με δικούς του συσχετικούς, πολιτικούς, ανεξάρτητους ή τελείως απολιτίκ, εντύπωση που όμως λανθάνει, αφού η αλληλοεπίδραση με τα πολιτικά κόμματα που δραστηριοποιούνται σε εθνικό επίπεδο είναι όχι απλώς δεδομένη αλλά παγιωμένη με φανερές ή υπόγειες διαδρομές και αλληλοεξαρτήσεις.

Το γεγονός δε ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις, προβλέψεις και δημόσιες τοποθετήσεις όλων όσων έχουν την μάχαιρα των αποφάσεων, θα προηγηθούν των εθνικών εκλογών, αυξάνει την πίεση στα πολιτικά κόμματα να επιλέξουν και στηρίξουν υποψηφίους στους δήμους, ευελπιστώντας ότι τα αποτελέσματα της προτίμησης των δημοτών κάθε πόλης, από την μία θα καταγράψει την επιρροή τους στις τοπικές κοινωνίες και από την άλλη θα μπορέσουν  να προβάλουν αυτή την εκλογική εικόνα που θα προκύψει στις εθνικές εκλογές, στα πλαίσια του πολιτικού ψυχολογικού «πολέμου» που θα εξαπολύσει κάθε πολιτική παράταξη.

Υπάρχουν βέβαια και οι αυτοδιοικητικοί οι οποίοι έχουν μάθει πλέον άριστα το πολιτικό παίγνιο και από εξαρτώμενοι πολιτικά από τους «βαρώνους» της κεντρικής πολιτικής σκηνής, έχουν μεταλλαχθεί σε πρωταγωνιστές και ρυθμιστές των τάσεων της τοπικής κοινωνίας στην οποία εκλέγονται και ταυτόχρονα πόλοι συσπείρωσης γύρω απ’ αυτούς των υποψηφίων της κεντρικής πολιτικής σκηνής.

Οι ποιο έμπειροι  μάλιστα απ’ αυτούς έχουν κατορθώσει να μην έχουν καν  πολιτική ανάγκη τους τοπικούς βαρώνους της πολιτικής ζωής, αντίθετα μάλιστα οι τελευταίοι προστρέχουν σ’ αυτούς για ψηφοθηρική στήριξη.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, ξεκίνησαν τα «όργανα» κατά την λαϊκή έκφραση. Παλιοί και νέοι, εκλεγμένοι και εν δυνάμει υποψήφιοι για να αναλάβουν ελέω δημοτών την διοίκηση των δήμων, προβάλουν είτε εκωφαντικά, είτε δειλά δειλά, δημοσιοποιώντας τις προθέσεις τους για την κατάληψη μίας από τις καρέκλες των δημοτικών συμβουλίων, αν όχι και αυτή του δημάρχου.

Όπως λέει και το ευαγγελικό ρητό «ο καιρός ήγγικεν», και κάθε πας εις ήλθε η ώρα να εκτεθεί στον «ήλιο» της τοπικής πολιτικής σκηνής, εγκαταλείποντας μυστικοσυμβούλια, αναλύσεις και κριτικές εκ του μακρόθεν. Στα πλαίσια αυτό το Sporgilos.com, επιχειρεί μία πρώτη ανάγνωση των πολιτικών δρώμενων στους 7 δήμους της Δυτικής Αθήνας, που αποτελούν πλέον και την εκλογική περιφέρεια «Δυτικός Τομέας Αθηνών», ξεκινώντας, όπως είναι φυσικό από τον μεγαλύτερο δήμο το Περιστέρι.

Κοινά παραδεκτό, σε φίλους και εχθρούς, συμπαθούντες και μη συμπαθούντες, είναι ότι η τοπική πολιτική σκηνή στον Δήμο Περιστερίου, κυριαρχείται για δύο σχεδόν δεκαετίες από την παράταξη του νυν δημάρχου κου Ανδρέα Παχατουρίδη. Ο ίδιος μάλιστα μπορεί να ισχυρισθεί ότι «μπήκα» νιός και γέρασα, αφού από τη περίοδο 1998-2002 στην οποία ήταν αξιωματική αντιπολίτευση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Πόλης και αρχής γενόμενης από την 1.1.2003 παραμένει μέχρι σήμερα Δήμαρχός της, Στις τελευταίες μάλιστα εκλογές, αυτές του 2014 κατάφερε εκτοπίζοντας, όχι μόνο την φθορά του χρόνου, αλλά και κάθε πιθανό μνηστήρα του δημαρχιακού θώκου να εκλεγεί με συντριπτική πλειοψηφία, λαμβάνοντας περισσότερο από το 62% της προτίμησης των δημοτών.

Το ποσοστό αυτό, συντέλεσε και στην ουσιαστική διάλυση της αντιπολίτευσης του δήμου που όχι μόνο εμφάνισε τις γνωστές τάσεις της πολυδιάσπασης και της μη συνεννόησης σε καίρια ζητήματα που απασχόλησαν την πόλη, αλλά και διάσπασης των ίδιων των αντιπολιτευτικών δημοτικών ομάδων, είτε για λόγους προσχώρησης στην δημοτική ομάδα του Δημάρχου, είτε λόγω των επιρροών της κεντρικής πολιτικής σκηνής σ’ αυτές, είτε τέλος για την μάχη της καρέκλας του επικεφαλής της δημοτικής ομάδας στην οποία ανήκαν και τυπικά ανήκουν μέχρι σήμερα.

Ορισμένοι μάλιστα από τους δημοτικούς συμβούλους της πόλης, τόσο της συμπολίτευσης, όσο και της αντιπολίτευσης θα είχαν πιθανόν διαγραφεί κατά τις προβλέψεις του νόμου, από δημοτικοί σύμβουλοι, αν ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου εφάρμοζε τον νόμο, λόγω της συνεχούς απουσίας τους, από τις συνεδριάσεις αυτού του συλλογικού Οργάνου.

Αυτά, όμως, όπως και άλλα που δεν είναι της παρούσης, αποτελούν το «παλιό» που φεύγει κι εμείς θα ασχοληθούμε στο παρόν σημείωμα με το νέο που έρχεται, προσπαθώντας σε πρώτο βήμα να αποτυπώσουμε ένα άτυπο ακτινογράφημα για τα τεκτενόμενα στην Πόλη, από πολιτικής πλευράς, να καταγράψουμε τους πιθανούς ενδιαφερόμενους να εμπλακούν σ’ αυτήν, όπως και τις δημοτικές ομάδες που είτε λειτουργούν, είτε έχουν σχηματισθεί, είτε βρίσκονται στο πολιτικό μαγειρείο της συγκρότησής τους.

Σήμερα, ένα πλήθος υποψηφίων και εν δυνάμει ενδιαφερόμενων, για την δημαρχία της Πόλης ή έστω για μία θέση στο δημοτικό συμβούλιο της, κινούνται φανερά ή κρυφίως και αναλώνονται σε ένα πλήθος συναντήσεων και συζητήσεων, είτε προσπαθώντας να συγκροτήσουν μία αξιοπρεπή ομάδα που θα εργασθεί για την δημιουργία ολοκληρωμένης δημοτικής παράταξης, είτε για να «πιάσουν θέση στο προεκλογικό στασίδι», ευελπιστώντας στο κάλεσμα άλλων παρατάξεων προκειμένου να ενταχθούν σ’ αυτές.

Συνολικά οι ομάδες πολιτών που φιλοδοξούν να ενταχθούν στα πολιτικά παίγνια των αυτοδιοικητικών εκλογών της πόλης, φθάνουν τους 12, χωρίς να προσμετρώνται σ’ αυτές οι εν βρασμώ προς το παρόν συζητήσεις  μεταξύ νέων κυρίως επιχειρηματιών για το μέλλον της πόλης, που μπορούν να μετεξελιχθούν κάτω από ορισμένες συνθήκες σε αυτοδιοικητικές κινήσεις, έξω από τις ορθά πολιτικές και άλλες ομάδες που είναι γνωστές σήμερα.

Τοπικοί πολιτικοί παράγοντες, διατυπώνουν την άποψη ότι τις ουσιαστικές εξελίξεις θα καθορίσουν τρία πράγματα στα πολιτικά δρώμενα της πόλης. Η ενεργοποίηση του νυν Δημάρχου κου Ανδρέα Παχατουρίδη, που προς το παρόν τηρεί μία περίεργη για την ιδιοσυγκρασία του σιωπή, η συγκρότηση αυτοδιοικητικής πολιτικής ομάδας από το τοπικό ΚΙΝΑΛ που μέχρι σήμερα αναλώνεται σε φανερές ή υπόγειες αναγγελίες ίδρυσης «Κινήσεων Προβληματισμού» και η φυγή προς τα εμπρός της νέας αυτοδιοικητικής παράταξης που συγκροτήθηκε στον χώρο της κεντροαριστεράς.

Αυτά όλα, όμως, όπως και το τι πραγματικά συμβαίνει σε κάθε δημοτική παράταξη, αποτελούν το υλικό της συνέχειας του παρόντος σημειώματος,

Μείνετε στο ακουστικό σας ή μάλλον στην ανάγνωση…

Δημ-άρχης

Sporgilos.com

Tagged

1 thought on “Πολιτικά, αυτοδιοικητικά και άλλα δυτικά στο Ποτάμι

Comments are closed.