Αχ!!! … κυρία Κεραμέως… Αν δεν σπάσετε αυγά δεν θα κάνετε ομελέτα…

Β/θμια

Στο ίδιο έργο θεατές, για άλλη μία σχολική χρονιά, με την κατάσταση των σχολικών μονάδων. Από την μία διαμαρτύρονται οι συνδικαλιστές για τις ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού που δεν καλύφθηκαν και από την άλλη οι ίδιοι αλλά και «δεινοπαθούντες» από τη έλλειψη διδακτικού ωραρίου εκπαιδευτικοί, κλαυθμιρίζουν για την μη έγκριση ολιγομελών τμημάτων, ακόμη και κατά παρέκκλιση των σχετικών διατάξεων.

Όλοι, μα όλοι οι διαμαρτυρόμενοι, συνδικαλιστές και μη προβάλλουν  μόνο τα καημένα τα παιδιά που θα στερηθούν την ευκαιρία για την γνώση, αποσιωπούν δε το υστερόβουλο της διαμαρτυρίας τους που είναι η διατήρηση του σημερινού «στάτους κβο» σε ότι αφορά τις θεσούλες των εκπαιδευτικών, ανεξάρτητα αν έχουν πραγματικό διδακτικό ωράριο.

Και για να μην παρεξηγούμαστε, δεν μιλάμε για τα σχολεία των δυσπρόσιτων περιοχών που λειτουργούν κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες και η λειτουργία των οποίων είναι υποχρέωση της πολιτείας προκειμένου πέραν των άλλων να μην εγκαταλειφθούν οι «άγονες» γραμμές της Ελληνικής Επαρχίας.

Μιλάμε κατά βάση για τα σχολεία των αστικών περιοχών, που η εικόνα τους είναι πλασματική σε ότι αφορά τον αριθμό των μαθητών και των αναγκών τους σε εκπαιδευτικούς, με την κατάσταση να είναι εξώφθαλμα παραποιημένη σ’ αυτά της επαγγελματικής εκπαίδευσης.

«Δράστες» της κατάστασης αυτής, οι Διευθυντές και οι «πλεονάζοντες» εκπαιδευτικοί που βρίσκονται σε κατάσταση διαρκούς πανικού για να μην μετακινηθούν από την θεσούλα τους, στην οποία αισθάνονται βολεμένοι.

Εγγραφές υποτιθέμενων μαθητών, -οι επονομαζόμενοι στην εκπαιδευτική αργκό «νεκροί»-, αυξάνουν πλασματικά των αριθμό τους σε τμήματα, τάξεις και σχολεία, ενώ το σπάσιμο των τάξεων σε περισσότερες απ’ αυτές που ορίζουν τα κριτήρια του νόμου με αστείες δικαιολογίες, -οπως μικρός χώρος αιθουσών, αδυναμία ορθής συγκρότησης του ωρολογίου προγράμματος, κλπ-, αυξάνουν τον αριθμό των αναγκαιούντων εκπαιδευτικών σε σημείο που να χρειάζονται και αναπληρωτές, ενώ άλλα τερτίπια, όπως εικονική αύξηση του αριθμού των μαθητών στα εργαστηριακά μαθήματα, οδηγούν πάλι στο ίδιο αποτέλεσμα.

Από την άλλη το μοναδικό εργαλείο που επιτρέπει στο Υπουργείο Παιδείας, το «My Scool» αντί να διατηρείται αδιάρρηκτο, παραμένει ανεξέλεγκτο σε ότι αφορά την καταγραφή των στοιχείων μαθητών και εκπαιδευτικών από τους καθ’ ύλην υπεύθυνους Διευθυντές των σχολικών μονάδων, με τους Διευθυντές Εκπαίδευσης να παραμένουν αμέτοχοι και απλώς παρακολουθούντες, παρότι από τον νόμο έχουν την απόλυτη ευθύνη για την «αλήθεια» των στοιχείων αυτών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, σχολείο της Δυτικής Αθήνας, -δεν έχει σημασία ο τύπος και η έδρα του-, που εδώ και μία τουλάχιστον τετραετία, ενώ έχει 70-80 μαθητές, παρουσιάζει τον αριθμό των 180-230 ως μαθητικό δυναμικό, απαιτώντας ακόμη και αναπληρωτές εκπαιδευτικούς για την κάλυψη των εκπαιδευτικώναναγκών του.

Σε άλλο σχολείο της ίδιας περιοχής, ο Διευθυντής Εργαστηριακού Κέντρου, σπάζει τα τμήματα που εκπαιδεύονται στα Εργαστήρια σε δύο, -με την αιτιολογία ότι προβλέπεται η διδακτική διαφορετικών γνωστικών αντικειμένων-, αυξάνοντας με αυτόν τον τρόπο τον αριθμό των εκπαιδευτικών που χρειάζονται για την διδακτική τους.

Τρίτο χαρακτηριστικό παράδειγμα, εικονικής ουσιαστική λειτουργίας τμήματος σχολείου της επαρχίας, ήταν η κατά παρέκκλιση έγκριση λειτουργίας του, κατά το προηγούμενο σχολικό έτος, με ένα μαθητή, με τον αποφασίζοντα υπουργό να επικαλείται την ανάγκη του μαθητή να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Τέλος δύο στοιχεία επιβαρύνουν την κατάσταση λειτουργίας των σχολικών μονάδων σήμερα.

α) Η ανεξέλεγκτη και εν πολύς περίεργη παραγωγή γνωματεύσεων «μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες», από τα ΚΕΣΥ και πριν τα ΚΕΔΥ, που αντί να στέλνονται υποχρεωτικά στα σχολεία ειδικής αγωγής, εγγράφονται στα «κανονικά σχολεία, λόγο της βούλησης των γονέων τους, -κατά νόμο μόνο αυτοί αποφασίζουν και όχι οι ειδικοί παιδαγωγοί των αρμοδίων υπηρεσιών-, γεγονός που υποχρεωτικά μειώνει τον αριθμό των μαθητών ανά τάξη. Χαρακτηριστικά, κατά τη περσυνή σχολική χρονιά, σε σχολείο της Αττικής, εγγράφηκαν στην πρώτη τάξη του περισσότερα από 12 μαθητές ειδικών μαθησιακών προβλημάτων, κάτι που οδήγησε στην δημιουργία ένός ακόμη τμήματος της Α΄ Τάξης, αυξάνοντας και τον αριθμό των αναγκαιούντων εκπαιδευτικών.

β) Η εγγραφή ενηλίκων μαθητών στις ημερήσιες σχολικές μονάδες, -επιτράπηκε για λόγους ισότητας, σύμφωνα με τους εμπνευστές αυτής της διάταξης!!!-, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο ευκαιρίες εικονικών εγγραφών, πέραν του συγχρωτισμού ενηλίκων με ανήλικους μαθητές, με ότι κι αν αυτό σημαίνει…

Υπάρχει λύση στο πρόβλημα που θα οδηγήσει στην εξυγίανση του εκπαιδευτικού συστήματος στον τομέα αυτό;  Ναί υπάρχει και είναι σχετικά απλός.

Κύριοι του Υπουργείου Παιδείας, κλειδώστε το «My Scool» στις αρχές του κάθε μήνα, σε ότι αφορά τις εγγραφές μαθητικών και εκπαιδευτικών στοιχείων σ’ αυτό για τις προηγούμενες 30 ημερολογιακές ημέρες, στείλτε υποχρεωτικά τους μαθητές με βαριά συμπτώματα μαθησιακών και ψυχολογικών δυσκολιών στα σχολεία της ειδικής αγωγής και σταματήστε ή μάλλον απαγορεύστε την εγγραφή ενηλίκων στα ημερήσιας λειτουργίας.

Υποχρεώστε επίσης, -επί ποινή πειθαρχικού παραπτώματος-, τους Διευθυντές Εκπαίδευσης και τους Διευθυντές Σχολείων για την αλήθεια των καταχωριζόμενων στοιχείων στο «My Scool», και πολύ σύντομα θα έχετε στην διάθεσή σας τα πραγματικά στοιχεία της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης, κάτι που θα σας δώσει τα εργαλεία για την εξυγίανση του εκπαιδευτικού συστήματος.

Σε κάθε περίπτωση ας αποτελέσει ισχυρό «καμπανάκι» για να μην πούμε κουδούνα, το ελληνικό παράδοξο, «ο μεν αριθμός των μαθητών να έχει μειωθεί από το 2000 μέχρι σήμερα, περισσότερο από 55% και αντίθετα να αυξάνονται οι ανάγκες για περισσότερους εκπαιδευτικούς».

Είναι φανερό ότι στην προκείμενη περίπτωση ισχύει το Σεξπηρικό «Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δενημαρκίας».

Εξάλλου είναι θέσφατο το ότι «κανείς δεν έκανε ομελέτα χωρίς να σπάσει αυγά»… Έτσι είναι κυρία Κεραμέως …μου…

«Εκπαιδ-άρχης»

Tagged